[ 1 / 186 ] ابو نعيم و ديلمى از عايشه روايت كرده‌اند : « هنگامى كه « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » نازل شد ، كوه‌ها چنان فريادى زدند كه اهل مكه صداى آنها را شنيدند و گفتند : محمد كوه‌ها را سحر كرد . در پى آن ، خداوند دودى را فرستاد كه بر ساكنان مكه مشرف گرديد . رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : " هر كس « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » را با يقين بخواند ، كوه‌ها با وى تسبيح مىگويند ، اما وى صداى آنها را نمىشنود . " » « 1 » [ 1 / 187 ] ثعلبى از طريق كلبى از ابو صالح از ابن عباس چنين روايت كرده است : « پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در مكه به پا خاست و گفت : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . . . » . قريش گفتند : خدا دهانت را خُرد كند . » « 2 » [ 1 / 188 ] در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نقل شده است : « با « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » برترى داده شدم . » « 3 » [ 1 / 189 ] نيز حضرت فرمود : « [ بسم اللَّه ] تنها بر من نازل شد ؛ جز آن‌چه خدا از نامهء سليمان ، در سورهء نمل نقل كرده است . » « 4 » [ 1 / 190 ] « در حديثى از امام ابو عبد اللَّه جعفر بن محمد صادق عليه السلام آمده است : « بسمله تاج سوره‌هاست . » « 5 » [ 1 / 191 ] در روايتى از امام ابو جعفر باقر عليه السلام نقل شده است : « با كرامت‌ترين آيه در قرآن ، « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » را دزديدند . » « 6 » [ 1 / 192 ] در حديث امام على بن موسى الرضا عليه السلام چنين آمده : « همانا « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » نسبت به اسم اعظم خدا ، نزديك‌تر از سياهى چشم به سفيدىاش

--> ( 1 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 26 . ( 2 ) . بنگريد به : ثعلبى ، ج 1 ، ص 90 . الدرّ ( ج 1 ، ص 29 ) و ابو الفتوح ( ج 1 ، ص 34 ) نيز از وى نقل كرده‌اند . ( 3 ) . تفسير امام ، ص 59 ؛ بحار الانوار ، ج 89 ، ص 227 . ( 4 ) . در حديث بريده و ديگران خواهد آمد . بنگريد به : كنز العمّال ، ج 1 ، ص 655 ؛ ابن كثير ، ج 1 ، ص 19 . ( 5 ) . قرطبى ، ج 1 ، ص 92 . ( 6 ) . عياشى ، ج 1 ، ص 33 .